Terug van weggeweest: deze lunchklassiekers zijn weer helemaal hip

Wie een willekeurige lunchkaart openslaat, ziet het meteen: oude favorieten zijn terug van weggeweest. Broodjes die je vroeger bij je oma kreeg of klassiekers uit de broodtrommel van de basisschool duiken nu weer op in nieuwe, opgefriste versies. Comfort food maakt een comeback, maar dan net wat verfijnder. In dit artikel zetten we een aantal iconische lunchgerechten op een rij die opnieuw de harten (en magen) van Nederland veroveren. 

De clubsandwich in een nieuw jasje 

De klassieke clubsandwich, met drie lagen brood en vaak kipfilet, bacon en ei, is weer helemaal terug. Alleen dan niet meer op het saaie witbrood met een tandenstoker in het midden. Tegenwoordig kiezen lunchrooms voor robuust zuurdesembrood, zelfgemaakte spreads en lokale ingrediënten. Denk aan truffelmayo in plaats van standaardmayonaise of gegrilde groenten als alternatief voor ijsbergsla. 

Wat opvalt, is dat de clubsandwich steeds vaker een vegetarische twist krijgt. Zo vervangt gegrilde halloumi de kip, en worden plakjes avocado toegevoegd voor extra romigheid. Het resultaat is een gerecht dat vertrouwd aanvoelt, maar tegelijk perfect aansluit op de moderne smaak en voorkeur voor vers, voedzaam en lokaal. 

Soep met brood: hartig, huisgemaakt en populair 

Waar soep vroeger vooral iets was voor thuis op de bank of als voorgerecht in een restaurant, staat het nu prominent op veel lunchmenu’s. Vooral de combinatie van een stevige kom soep met een goed stuk brood is een hit. Daarbij gaat het allang niet meer om standaard tomaten- of kippensoep. 

Lunchzaken bieden tegenwoordig linzensoepen met kruidige olie, pompoensoep met gefermenteerde knoflook of Aziatisch geïnspireerde bouillons met noedels. Als begeleider wordt brood geroosterd en ingesmeerd met kruidenboter of olijfolie met zeezout. Zo’n simpele combinatie krijgt op die manier ineens veel meer smaak en karakter. 

De heropleving van de panini 

Jarenlang stond de panini wat verloren onderaan de lunchkaart, alsof niemand echt wist wat ermee te doen. Maar dat is veranderd. Panini broodjes zijn herontdekt door chefs die weer zin hebben om met eenvoud te spelen. Ze combineren kazen, groenten en vleeswaren tot iets waar je echt even voor gaat zitten. Geen kleffe ham-en-kaas meer, maar bijvoorbeeld paddenstoelen met truffelolie en jonge spinazie, warm gegrild tot het brood precies knapperig genoeg is. 

Je ziet de panini nu vooral terug op lunchkaarten in de stad. Niet iedereen heeft rond lunchtijd trek in een volledige maaltijd, maar iets warms mag het wel zijn. Ook op food festivals en in bedrijfsrestaurants duikt het broodje op, soms zelfs vers gegrild waar je bij staat. Het idee blijft eenvoudig, maar de uitvoering is veel verfijnder dan je misschien nog herinnert. 

Quiche zonder fratsen 

Een goede quiche kan een hele lunch dragen, zeker als hij stevig gevuld is en vers uit de oven komt. In veel keukens is de quiche terug van weggeweest, maar dan zonder de fratsen. Geen overdreven laagjes of ingewikkelde sauzen, maar simpele smaken die kloppen. Denk aan prei met geitenkaas of zalm met dille. 

Wat opvalt, is dat de korst weer aandacht krijgt. Krokant, iets rokerig en perfect afgebakken, zodat elk puntje ook echt een feest is om te eten. De quiche is vooral populair op plekken waar men seizoensgebonden werkt. Groenten van het moment worden verwerkt in de vulling, waardoor elke paar weken iets nieuws op tafel staat. 

Toasted banana bread en ander zoet bij de lunch 

Naast hartige opties komt er steeds meer ruimte voor iets zoets rond lunchtijd. Vooral toasted banana bread is in opkomst, vaak geserveerd met een dikke laag ricotta, honing en wat noten of fruit. Het past bij mensen die geen uitgebreid ontbijt eten, maar rond lunchtijd toch iets energieks willen. 

Ook andere baksels doen het goed, zoals worteltaart zonder glazuur, notenbroodjes of versgebakken scones. Niet als nagerecht, maar als onderdeel van een lunchplank of als losse keuze voor bij een kop koffie. De scheidslijn tussen lunch en tussendoortje vervaagt op die manier steeds meer, en dat lijkt precies de bedoeling.